Archive for the ‘Wat is er met mn pols’ Category

Vandaag was het dus de dag, de dag die zou bepalen hoe het er de komende paar maanden voor me uitziet. Eenmaal aangekomen, werd ik ongeveer 1,5 uur later binnengeroepen. Na wat praten, zei de Arts dat ik even nieuwe fotos moest laten maken van mijn beide polsen. Omdat aan mijn rechterkant 1 botje 6mm te kort is, wilde ze weten of het niet aangeboren was. Als dat zo zou zijn dat zou een operatie eraan niet veel uitmaken. Uiteindelijk is het botje aan de linker kant 5mm te kort geen, reden dus om het bot te velengen aangezien het aangeboren is. Na wat gefrot aan mijn pols, dacht hij te weten wat de oorzaak is. Hij denk dat de oorzaak Quervain tendinitis is, kort samengevat een ontstoken pees die in een tunnel knel zit. Om dit te verhelpen moet ik weer geopereerd worden, dit keer word dat ook in Maastricht gedaan. Ik ben al bij de opname geweest maar nog niet bij de Anesthesie, daar krijg ik binnenkort een uitnodiging voor en mag ik weer op gesprek komen. Wanneer de operatie zal zijn is nog de vraag dat ligt eraan als ze in de zomer opereren of niet. Ze weten nu in iedergeval wel zeker dat er niets mis is met mijn botjes. En als het inderdaad Quervain tendinitis is geweest, dan zijn bijna al mijn klachten na de operatie weg en mag/kan ik weer alles doen. En dat is echt een opluchting voor mij, al verwacht ik er natuurlijk niet veel van omdat ik dat al zovaak heb gehoord. Ik hoop dat na dit het einde echt in zicht is, en ik me eindelijk kan storten op een normaal leven met werk, uitgebreid shoppen, en op vakantie gaan enz.

Een tijdje geleden heb ik een onderzoek gehad of er een zenuw knel zou zitten in mijn onderarm. Want ze dachten dat dat de pijn ook wel eens kon veroorzaken. De test was erg apart ik kreeg allemaal plakkertjes op mijn hand en kreeg zachte stroomschokjes (deed geen pijn, alleen een grappig gevoel). Hieruit bleek dat er helemaal niets knel zat of beschadigt was. Toen ging ze het proberen met ringetjes, deze schoof ze om mijn vingers en deden het zelfde als de plakkertjes. Hieruit bleek ook dat er niet beknelt zat en dat er ook niets beschadigt was. Enigste wat ze voor me kon doen was medicatie voorschrijven, alleen dat wilde ik niet.

Uiteindelijk heb ik weer een afspraak gemaakt bij mijn Chirurg en daar kon ik na over 3 weken terecht. Vandaar waren de 3 weken om en ben ik bij mijn Chirurg geweest. Helaas wist deze man het ook niet meer, wat hij met mijn arm moest. Hij verwees me door naar het Academisch Ziekenhuis in Maastricht, wat ik wel verwacht had. Ze gaan nu toch bekijken om dat botje in te korter, en wat de risico’s er aan zijn. Gelukkig zijn ze in het AZM al op de hoogte van alles wat er met mijn arm is gebeurt. Ik kom dan bij een Professor terecht die gespecialiseerd is in pols/arm klachten dus dat is wel fijn. Gelukkig weet ik van mij vorige bezoek dat het ook een erg vriendelijke man is dus dat scheelt ook nog eens. Hopelijk ontvang ik snel een brief vanuit het AZM dat ik op bezoek mag komen. Ik hou jullie op de hoogte.

Vandaag (29 April) ontving ik de uitnodiging voor naar het AZM te komen. 11 Mei mag ik al komen, had niet verwacht dat het zo snel ging. Ik wil alleen liever niet in de zomer geopereerd worden, want dan mag ik een tijdje niet zwemmen of ik moet zo’n zak om mijn arm doen en dat is ook niets. Terwijl de wond/litteken dan ook niet in de zon mag. Heb dit al 2 jaar achter elkaar gehad in de zomer en dat wil ik niet nog eens! Nu wil ik een zomer zonder gips, plastic zak oid! Maar ik ben benieuwt wat ze gaan zeggen, maar over ongeveer 2 weken weet ik het.

Na zo’n 2 a 3 weken twijfelen over De schoenen, heb ik ze uiteindelijk toch besteld. Ik verwacht ze dinsdag of woensdag, en ben echt heel erg benieuwt hoe ze er IRL uit zien. Natuurlijk krijgen jullie ook aanfotos ervan. Verder heb ik niet veel meer meegemaakt. Aankomende week moet ik weer naar het ziekenhuis, want er zit waarschijnlijk weer een zenuw knel. Deze keer niet tussen mijn litteken, maar ergens anders dat hoor ik aankomende week denk ik. Waarschijnlijk komt er dan ook weer een operatie aan, maar als ik heel erg veel geluk had kon het ook verholpen worden met een injectie. Maar aangezien ik de laatste 3 jaar alleen maar pech heb met mijn arm reken ik op een operatie. Verder wacht ik al langer als 2 weken op een pakketje uit Amerika. De verkoopster had gezegt dat het ongeveer 2 weken zou gaan duren voordat het bij mij was. Maar ik heb heb het nog steeds niet. Als het er eind volgende week nog niet is, ga ik kijken wat ze kan regelen. Anders is het lang leven paypal. Ook mag het van mij eindelijk wel eens zomer worden! Ik ben dat koude weer zoooo zat. Gelukkig word ik wel lekker elke ochtend wakker in de zon dus dat maakt mijn dag wel weer goed. Alleen als ik buiten kom vries je zowat uit je jas, erg jammer want als je buiten kijkt lijkt het zo mooi. Word het dit jaar nog ooit zomer ?? of moet ik weer winter kleding gaan aanschaffen ?

Het is ondertussen alweer 3 weken geleden dat ik mijn operatie had. En er is al een verandering ik kan al een haarelastiekje om mijn pols dragen, voorheen kon ik dat niet want dan verging ik van de pijn. Dus het gaat de goede kant in. Helemaal van de pijn kom ik niet af, maar ik ben allang blij als ik dadelijk weer gewoon leuke armbandjes ed om mijn arm kan dragen. Zo ziet het litteken er op dit moment uit. Niet slech toch..

Gister was het dan weer zover. Ik werd weer geopereerd, maar deze keer was anders want dit was de laatste keer gelukkig. Ik zag heel erg op tegen de operatie, netzoals alle andere operaties. Maar gelukkig is alles goed gegaan en mocht ik rond 5 uur weer naar huis. De verdoving in mijn arm was al heel erg snel uitgewerkt dus ik had savond wel wat last. Alleen de grootste ergernis was de jeuk! die was echt niet uit te houden. Het verband moest er eigelijk 2 dagen om blijven. Maar mijn moeder had vanmorgen het ziekenhuis gebeld of het er niet afmocht omdat ik er zoveel last van had. En gelukkig mocht dat! Toen ik het verband eraf aan het halen was snapte ik waarom ik zoveel jeuk had. Ze hadden watten op de wond gelegd, normaal doen ze er eerst een sok overheen en dan pas de watten. Maargoed het verband is er nu af en nu zit er een pleister op. Over 3 weken mag ik weer terug naar het ziekehuis voor hoe alles genezen is ed. Hieronder een foto van hoe de wond er nu uitziet.

Zoals jullie op mijn oude blog hebben kunnen lezen, is er vanalles mis met mij pols. Wat er mis is kun je lezen door hier te klikken.

Vandaag moest ik naar het Academisch ziekenhuis in Maastricht. Ik moest er al om 9 uur smorgends zijn, maar we kwamen 15 minuten te laat omdat we in de file stonden. Dit hebben we natuurlijk even over de telefoon doorgegeven aan het ziekenhuis. Uiteindelijk bij het ziekenhuis aangekomen, mochten we even wachten. Na zo’n 10 minuutjes werd ik binnen geroepen. Eerst werd ik geholpen door een chirurg in opleiding, maar later kwam de chirurg erbij waar ik bij moest zijn. Na wat overleg moest ik even nieuwe foto’s laten maken op de rontgenafdeling. Dat even duurden alleen wel 1 uur, ze waren ons vergeten vermoeden we. Toen moesten we weer terug naar de chirurg. Daar moesten we weer even wachten. En toen mocht ik weer naar binnen, uiteindelijk is een botje 5,4mm te kort en het andere botje te lang. Ze konden het botje wat te lang was wel inkorten alleen dan zou ik weer andere klachten krijgen en zou mijn bot heel erg snel gaan verslijten, en dan zou ik nog niet van al mijn andere klachten af zijn. Uiteindelijk is er beslist dat ik hiermee moet leren leven, want als ze het gaan opereren krijg ik weer iets anders, en als ze dat weer gaan opereren komt er weer iets anders dus dat schiet ook niet op. Enigste wat ik nog wel krijg is een littekencorrectie omdat er wat zenuwen in mijn litteken zijn gegroeid. Maar dat is ook echt alles. Het is misschien geen leuk nieuws maar nu weet ik onderhand wel na 2 jaar kloten waar ik aan toe ben, en kan ik verder met mijn toekomst.